 |
| Jelte Rep (links) draagt het gezag over de Witte Draak over aan
Joost van Doorne. |
Jelte Rep stopt met de organisatie van het Witte Draak Toernooi… Het is
de afsluiting van een tijdperk. Jelte begon al in 1989 met een
mahjongtoernooi, ver voordat sprake was van georganiseerd mahjong in
Nederland. Zijn Zinderende Rode Draak
Toernooi was uitsluitend voor vrienden en kennissen, van wie de
meesten maar één keer per jaar een mahjongsteen van dichtbij zagen: op de
tweede zaterdagavond van het jaar, als het koud was in Hilversum en de
spelers zich warmden aan de gloed van de Rode Draak.
Een paar jaar later ontdekte hij dat er wel degelijk gezamenlijk
mahjong werd gespeeld in Nederland. Hij werd een enthousiast bezoeker van
de toernooien van de Kongrovers in Amsterdam en van de ENMV ('het
Nederlands Kampioenschap Mah-Jongg') in Rotterdam. In 't Gooi werden hij
en zijn vrouw Ria begeesterde mahjong-promotors. Hij daagde mij uit ook
een toernooi in Nijmegen op te zetten. Samen met mijn vriend Sjef Strik
bedacht ik in 1999 het Mahjong Millennium Toernooi, dat naderhand
uitgroeide tot het grootste mahjongtoernooi van Nederland, onder de naam
Gouden Draak Toernooi.
Ook Jelte begon een open toernooi: in 2000 vond de eerste editie plaats
van het Witte Draak Toernooi, dat al snel bekendstond als het 'gezelligste
toernooi' van Nederland. Jelte gaf er een gratis lunch bij en er werden
lekkere hartige hapjes rondgedeeld. Maar de grootste attractie van het
Witte Draak Toernooi was dat iedereen zijn scorebriefje kon inleveren en
dan buiten een sigaretje kon gaan roken. Op de andere mahjongtoernooien
moesten de uitslagen per tafel met de hand worden uitgerekend. Slechts
weinige deelnemers beheerden deze kunst, anderen verdwaalden in de
verrrekeningen. Jelte bood verschillende malen zijn slimme spreadsheet aan
de andere toernooien aan, maar die wilden daar niet van weten.
Dat gebeurde pas toen er rond 2003 een herziening van de toernooiregels
kwam, die toen de Nederlandse Toernooi Spelregels gingen heten. Ook
'Amsterdam' en 'Rotterdam' en naderhand de andere toernooien gingen met
computers werken, waarbij niet alleen de resultaten werden opgeteld maar
ook alle verrekeningen voor de spelers werden gedaan.
Cursussen
Jelte deed veel meer voor het mahjong in Nederland. Hij gaf - en geeft
nog steeds - mahjongcursussen aan verschillende volksuniversiteiten.
Dankzij zijn achtergrond als tv-regisseur en -dramaturg kon hij fraaie
presentaties bouwen over zijn geliefde tijdverdrijf. Een heel belangrijke
stimulans voor het spel was de verschijning van zijn Groot Mahjong
Boek. In dit boek staan niet alleen de spelregels beschreven van
allerlei mahjongvarianten, maar is ook de geschiedenis van het spel
nauwgezet geboekstaafd. Van het werk verscheen vorig jaar zelfs een
Engelse vertaling op de Amerikaanse markt, The Great Mahjong
Book.
Jelte bedacht een truc op het bezoek aan toernooien te stimuleren: de
officiële mahjongranglijst. Niet alleen de behaalde resultaten werden
daarin verwerkt, maar ook het aantal toernooien waaraan werd deelgenomen.
De toernooien voeren er wel bij, want iedere speler wil wel graag zijn
naam vermeld zien op de 'lijst der onsterfelijken'. De ranglijst werd
gepubliceerd op
deze website en betekende een enorme stimulans. Na de oprichting van
de Nederlandse Mahjong Bond droeg Jelte de lijst over aan de bond.
Voortaan deed Jan Thomassetti de berekening van de lijst, nadat Jelte dat
jarenlang zelf had gedaan. (Inmiddels heeft Adrie van Geffen deze taak
overgenomen.)
Tussen de bond enerzijds en Jelte met zijn Witte Draak Toernooi en zijn
Groene Draak Club boterde het ondertussen niet zo erg. Er waren irritaties
of remises mochten worden overgespeeld. Jelte vond dat maar overbodige
bemoeizucht (al had hij zelf meegewerkt aan de nieuwe regels: "Ik kan van
mening veranderen", zei hij.) Toen de bond het clublidmaatschap wilde
kopppelen aan het persoonlijk lidmaatschap, leidde dit tot onenigheid.
Uiteindelijk wilde de Groene Draak niet meedoen met het clublidmaatschap.
Als een gevolg daarvan zijn leden van de Hilversumse club géén lid van de
Nederlandse Mahjong Bond, en telt zelfs het Witte Draak Toernooi niet meer
mee voor de ranglijst.
'Monster'
Of Jelte dat heel erg vindt, staat te bezien. Hij zag met lede ogen aan
hoe voor sommige spelers het resultaat veel belangrijker werd dan de
gezelligheid. Hij had niet zoveel op met moderne varianten als
riichimahjong, Hongkongmahjong en de Mahjong Competitie Regels. Hij speelt
ze van tijd tot tijd, maar zijn hart is er niet bij. Voor hem is de
grilligheid van het spel het mooiste wat er is. De speler die vlak voor
het laatste gongsignaal opeens de Vier Zegeningen weet te scoren en
daardoor de wedstrijd wint. 'Ik heb met die ranglijst een monster
gecreëerd', zei hij me een keer.
Dit alles heeft ongetwijfeld mede bijgedragen aan Jeltes besluit om het
voor gezien te houde met de organisatie van het Witte Draak Toernooi, al
had hij me eerder laten weten dat hij van plan was na tien toernooien te
stoppen. Dat was pas in 2009 geweest. Joost van Doorne krijgt nu een jaar
eerder dan gepland de taak het toernooi voort te zetten.
Wat voor succes hij er ook van zal maken: het zal voor Joost heel
moeilijk zijn Jelte te doen vergeten. Als het al niet onmogelijk is. De
bijdrage van Jelte aan het georganiseerd mahjong in Nederland is moeilijk
te overschatten.
Interview met Jelte Rep over de ranglijst >>
|
About Us 
Contact