UTRECHT - Het feest van het WMC is voorbij. Tijd om de balans op te maken van de Nederlandse prestaties. Een uitstekend resultaat van de ‘oude man’ Ton Rijnders. Maar waar bleef Désirée Heemskerk, de finaliste van Chengdu 2007? Onze Nederlandse kampioene Yvonne van der Heide? Of Marianne Croeze, die tweemaal schitterde in Parijs?

Oud?
Hij is 66 jaar, maar Ton Rijnders was met afstand de beste Nederlander deelnemer aan het wereldkampioenschap mahjong, dat afgelopen weekend in Utrecht werd gehouden.
Ziek?
Ton Rijnders heeft een chronische ziekte en zegt wel eens van zichzelf dat hij in ‘geleende tijd’ zit. Dat belette hem niet een serieuze bedreiging te vormen voor de koplopers van het klassement: na dag 2 bezette hij een uitstekende vierde plaats, met slechts 2 tafelpunten minder dan de Chinese Linghua Jiao, de latere wereldkampioene, zoals uit deze tussenstand blijkt.
Te moe?
Na de negende en laatste sessie spreek ik Ton. Nee, hij vindt niet dat het WMC voor hem een dag te lang duurde. “Het zat gewoon niet mee”, zegt hij. “Het geluk dat ik de eerste dagen had, had ik de derde dag niet. Ik had na de eerste sessie vandaag nog hoop dat ik me in de top-tien zou kunnen handhaven. Maar ook in de laatste sessie ging het niet.”
Uiteindelijk bemachtigde Ton Rijnders die laatste dag maar 1 tafelpunt en dat was te weinig om in de top-tien te komen. Hij werd vijftiende. Twee punten meer, en hij had meegedaan in de strijd om de vierde plaats. (Jesper Willemoes Hansen uit Denemarken werd vijfde, met 27 tafelpunten en 480 minipunten, nauwelijks meer dan de 473 minipunten van de Nederlander).

Stenen

Désirée Heemskerk, twee jaar geleden tiende op het WMC in China, blijft dus voorlopig de Nederlandse speler met het beste WK-resultaat ooit. Zij had in Utrecht overigens geen schijn van kans haar uitstekende prestatie van toen te herhalen; ‘Dees’ eindigde nu op de 128ste plaats, met slechts 14 tafelpunten.
Altijd nog een stuk beter dan de regerende Nederlandse kampioene, Yvonne van der Heide, die we pas terugvinden op positie 201 (van de 208). Yvonne hoeft moeite haar emoties te bedwingen als ik haar spreek. “Het ging gewoon niet, het ging gewoon niet”, verzucht ze. “Steeds maar weer vreselijke stenen. En net als je wachtend was, of bijna… Het is onbegrijpelijk.”
Helemaal onderaan in Utrecht eindigde Franz Korntner. Gedurende de negen sessies van het toernooi verzamelde hij niet meer dan 2 tafelpunten. Hij geeft toe dat hij eraan heeft gedacht ertussenuit te knijpen. “Na de eerste dag had ik niet één tafelpunt en dan heeft zo’n WMC verder geen zin meer”, vertelt Franz me. “Maar ik ben heel blij met de pep-talk die ik kreeg van mijn dochter Julia. Je kunt niet opgeven, zei ze. Ik heb er veel aan gehad. Ik moet doorgaan om straks toch, tijdens de prijsuitreiking, trots op mezelf te kunnen zijn als ik daar zit, ook al ben ik de allerlaatste geworden. Niet alleen voor Julia, ook voor mezelf.”
Eigenlijk zou er een soort knock-outsysteem moeten zijn, zegt Franz. “De ‘losers’ van de eerste dag zouden in een soort B-competitie dan verder kunnen gaan.”
Mentaal is hij in ieder geval sterker uit het WMC gekomen. “Ik ben in overleg met de mahjongbond bezig een klasje met jonge spelers op te starten in mijn woonplaats Leiden. Ik weet nu ook hoe ik hen mentaal kan voorbereiden op verlies.”

Organisatiecomité

Ton Rijnders heeft het niet alleen verreweg het beste gedaan van de Nederlanders, hij is zelfs de enige in de bovenste vijftig. Een klassement-speelster als Eveline Broers (plaats 85, met 17 tafelpunten) kan daar niet aan tippen. Laat staan Marianne Croeze, die internationaal indruk maakte met haar twee opeenvolgende zeges in het open kampioenschap van Frankrijk (2007 en 2008) en nu niet verder kwam dan positie 151 (12 tafelpunten). Maar Marianne was misschien niet geconcentreerd genoeg aangezien zij ook lid was van het organisatiecomité en meer dingen aan haar hoofd had.

Geen wonder, al met al, dat Nederland in het landenklassement op de achtste plaats eindigde. Dat is zelfs nog een plaatsje onder Duitsland, dat lang geacht werd veel minder sterk te zijn dan Nederland - maar Duitsland had met Nadine König wel degelijk een speler in de top-tien.
Het Nederlandse resultaat is zelfs nog geflatteerd, omdat het landenklassement wordt berekend op basis van de resultaten van de beste drie spelers, en de magere resultaten van de anderen geen rol speelden. Kijken we naar de gemiddelde resultaten, dan is het nog veel slechter. Nederland is dan vijftiende (en dertiende als we alleen kijken naar de landen met vier spelers of meer, zoals ook bij het landenklassement gebeurt); zie op deze lijst.

Resultaten van de Nederlanders in Utrecht

Reacties (1)

Nederlanders op WK

1 vrijdag 03 september 2010 13:32

Adrie van Geffen

Over het algemeen kan worden gezegd dat de prestaties op het WK van 2010 vergelijkbaar zijn met die van 2007 in China. Niet best dus.

yvComment v.1.21.1