Een lange riichidag in Nijmegen

Gegevens

Gemaakt op zondag 17 april 2011 00:52

Laatst bijgewerkt op vrijdag 06 juli 2012 11:57

Geschreven door Martin Rep

NIJMEGEN - In Den Haag stonden enkele deelnemers al om half vijf op om op tijd te zijn voor het Kersenbloesem Toernooi aan de andere kant van Nederland, in Nijmegen. Wie met de trein moest komen, had problemen, want niet alleen tussen Arnhem en Nijmegen was deze dag geen treinverkeer, maar de treinenloop tussen Den Haag en Gouda was ook verstoord. De Engelse deelneemster had de avond tevoren grote problemen om in Nijmegen te komen, want haar vliegtuig had vertraging en de laatste trein van Schiphol naar Nijmegen reed die dag niet.
En toch zat iedereen stipt om half tien aan de mahjongtafels in het Kolpinghuis voor de eerste hanchan (ronde); behalve dan die ene speler uit Almere die zonder afbericht wegbleef. Vijf hanchan later, om kwart over zes, ging de laatste gong. Het grootste mahjongtoernooi van Nederland en (samen met Frankrijk) van Europa zat erop. Het was een lange dag vol riichimahjong geweest.

Balans

De balans van die lange dag:

• Ans Hoogland blijkt een zeer stabiele riichispeelster. Haar resultaten zijn indrukwekkend. Vorig jaar won ze in Guildford het eerste Engelse riichikampioenschap; ook werd ze Nederlands riichikampioen (cumulatief resultaat van het Kersenbloesem Toernooi en het Kinryu Majan Taikai). Natuurlijk is ze een slimme speelster en natuurlijk heeft ze - dat hoort bij mahjong - het geluk af en toe flink aan haar zijde. De laatste hanchan deze dag grijnsde ze breeduit: 44.600 punten. “De ene na de andere mangan en haneman”, lachte ze, “alles liep binnen.” Ans heeft altijd wel een paar draken in de hand en kongt ook als het haar zo uitkomt en dat levert haar vaak een paar extra dora’s en ura-dora’s op. Zij won dus het Kersenbloesem Toernooi.
• De Fransen zijn de opkomende riichigeneratie in Europa. Jonge, gedreven spelers, die zich vaak op riichi concentreren en niet aan andere mahjongvarianten doen. Van de zestien Fransen eindigden er vier bij de hoogste zes en vijf in de top-tien. Dat laatste is net zoveel als het aantal Nederlanders, die met veertig deelnemers veel massaler aanwezig waren.
• Het Duitse veld kent ook enkele zeer sterke spelers, maar Björn Schulz en Michael Zaradnik kwamen net niet in de top-tien.
• De sterke Nederlanders blijven Eveline Broers en Marianne Croeze, resp. achtste en negende. (Marjan Demmer bleef hen net voor, met een zevende plaats). Verrassend goed was de prestatie van Anneke Keyl, die tweede werd. Roy de Treek kwam met zijn dertiende plaats ook weer goed te voorschijn, evenals Dimphy van Grinsven (14) en Europees kampioen Maurice Demmer (15).
• Désirée Heemskerk heeft de wong van een paar jaar terug nog niet te pakken en eindigde op de 38ste plaats.

Riichi-boom

De ‘riichi-boom’ is ongetwijfeld ingezet met het Europees kampioenschap Hannover in 2008, dat vorig jaar een al even succesvol vervolg kreeg. Naast de Denen en de Nederlanders bleken er opeens ook actieve riichispelers te zijn in Duitsland en in Frankrijk. Ze zijn vaak liefhebbers van de Japanse mangacultuur en weten ook alles van riichimahjong. Deze spelers zijn over het algemeen jong. In een oogwenk overzien ze de winnende combinaties, noemen de Japanse namen van de yaku en schrijven meteen de bijbehorende scores op. Bij een wachtend spel is het lang niet altijd raadzaam een riichi (ready) te declareren, want ze slikken liever hun mahjongstenen in dan een riskante steen weg te leggen. Onverwacht toeslaan is het beste wapen tegen hen, maar dan moet je wel een verborgen yaku hebben.

Spelregels

De kennis van de spelregels laat ook weinig meer te wensen over. De vragen beperken zich tot ingewikkelde kwesties als ‘wie krijgt ze table counters (“dropjes”) als er méér winnaars zijn?’ (antwoord: elke winnaar) of ‘wat gebeurt er als iemand een valse pon declareert?’ (antwoord: zij heeft een dode hand).
Bij een dergelijk toernooi op behoorlijk niveau is er ook een aantal debutanten. Voor hen is deelname aan een eerste toernooi extra spannend. Zij hebben het geluk dat iedereen meetelt, mochten ze een keer mahjong maken. Het maakt de ervaring mee te spelen in een veld van 64 spelers uit vier landen extra bijzonder.

KERSENBLOESEM TOERNOOI

• Het toernooi begon met een minuut stilte om de slachtoffers van de aardbeving en de tsunami in Japan te herdenken.
• De deelnemers konden een brief ondertekenen aan de Japanse riichi-organisatie om aan hun betrokkenheid uiting te geven
• Elke deelnemer kreeg een certificaat met hun naam en het bereikte resultaat.
• Scheidsrechters/organisatoren Sjef Strik en Martin Rep, die dit toernooi voor de twaalfde keer organiseerden, speelden beurtelings mee om het gat van de weggebleven speler op te vullen.
• Het Kersenbloesem Toernooi werd voor het eerst in vijf hanchan gespeeld, elk 90 minuten. Sommige deelnemers vonden dat wel wat lang. Toch is het qua speeltijd korter dan een MCR-toernooi, dat doorgaans uit vier ronden van elk twee uur bestaat.
• Daags na het Kersenbloesem Toernooi vond in het Kolpinghuis het Washizu in Holland Toernooi plaats, waarbij wordt gespeeld met spellen die voor driekwart uit doorzichtige stenen bestaan.
• De prijs voor de ‘laatste chan kan’ (kongroof) werd niet opgeëist. De twee flesjes met kaoliang mahjong-jenever ging nu naar de speler met het hoogste resultaat in één hanchan, de in Nederland wonende Fransman van Spaanse afkomst Alfonso Madruga (52.300 punten in hanchan 2)

Uitslag

Foto's

(Meer foto's in Martin Reps fotogalerij)

Franz Korntner (l), Chris Scheffler (r)

Terug in Nijmegen: Sandra van de Berkt (2e van l.)

Ingrid Broeder

Gerda van Oorschot

Olivier Aubrun (Fr.)

Valérian Thomas (Fr.)

Harry Kal, Thomas Vannet (Fr.)

Nicolas Poilleux (Fr.)

Laura van Dorland (l), Rick Moorman (r)