'Rotterdam, Rotterdam, Rotterdam' klinkt weer

ALMERE - Het was weer eens een Rotterdams feestje in Almere. Jaap Croeze als winnaar gehuldigd op het Kinryu Majan Taikai, nauwelijks een maand nadat hij op het Daja - Shangri-la Toernooi in Uden achter zijn eega Marianne op het erepodium stond. Nu was voor Jaap, die meestal een paar stapjes achter Marianne eindigde, eindelijk de eerste plaats weggelegd en moest Marianne ver terugtreden; zij kwam niet verder dan de 44e plaats - er waren 48 spelers in Almere -, wat haar positie op de Nederlandse Mahjong Ranglijst en de EMA Riichi Ranking geen goed zal doen.

Maar bij Jaap hield het niet op, want het, een beetje pesterige ‘Rotterdam, Rotterdam, Rotterdam’ klonk opnieuw toen toernooi-organisator Robert Rijnders de eindstand bekendmaakte van het Nederlands kampioenschap riichimahjong: de totalen van het Kersenbloesem Toernooi 2009 en het KMT 2009. Op die lijst kwam Désirée Heemskerk, net als Jaap van de ENMV, als sterkste tevoorschijn, vóór Ton Rijnders en Sjef Strik. De kampioen van vorig jaar, Gertjan Davies, overhandigde haar een zelfgefabriceerd certificaat, aangezien hij vergeten was de trofee zelf mee te nemen.

Internationaal

Het Kinryu Majan Taikai was weer in ander opzicht een geslaagd feest. Er was opnieuw een verheugend aantal deelnemers (48, hetzelfde als vorig jaar), wat opnieuw aangeeft dat riichimahjong zich een plaats heeft veroverd in de internationale mahjong-scene. Er was ook weer een stevige buitenlandse delegatie. Uit Engeland waren dat ‘riichi babe’ Gemma Collinge (van ReachMahjong.Com), die beslag legde op de derde plaats, en op de vierde in de eindstand van het Open Nederlands kampioenschap 2009; en verder Ian Fraser en Peter Langford, die ‘met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid’ de datum konden bekendmaken van het eerste open Britse riichimahjongkampioenschap 2010: noteer alvast maar de datum 26 juni en de plaats: Guildford, Surrey, Engeland.

Terug in de riichiwereld was Tom Mustonen uit Finland, die er na zijn slechte resulaten op het Kersenbloesem Toernooi afgelopen jaar de brui aangegeven had. Hij kon toch niet zonder riichi, zo ontdekte hij een tijdje geleden. Dankzij een heftig trainingschema op de computer slaagde hij erin zijn spelniveau weer op peil te krijgen. In Almere leidde dat tot een alleszins verdienstelijke tiende plaats in de eindklassering.
Duitsland kent ook een harde kern riichispelers. Uit Koblenz kwamen Björn Schulz en de broertjes Philipp en Sebastian Scharpf. Van hen had Sebastian erg veel pech; wat hij ook deed, de stenen die hij aflegde bleken steeds een magische aantrekkingskracht op de winnende hand van een ander te hebben. Van de delegatie uit Hannover had Ilka Stummeyer aanmerkelijk minder geluk dan onlangs in Guildford, waar ze tweede werd. Ze bracht het nu niet verder dan de 39e plaats. Tevreden als altijd liep ook Wolfgang Franke rond. In zijn café Kaiser in Hannover wordt wekelijks mahjong gespeeld. “Maar met riichi wil het nog niet zo vlotten”, vertelde hij. “Het is misschien ook een beetje verwarrend als aan de ene tafel MCR en aan de andere riichi wordt gespeeld. Misschien dat we een aparte riichi-avond gaan beleggen.”
Hannover is sowieso volgend jaar Europa’s riichistad nummer één, want dan vindt daar voor de tweede maal het Europees kampioenschap riichimahjong plaats. Met name Ilka Stummeyer en Björn Schulz houden zich met de organisatie bezig. “Nee, veel nieuws kunnen we nog niet vertellen”, zeiden ze gisteren tegen MahjongNews. “Maar je kunt wel noteren dat we heel ver zijn met het aantrekken van drie topscheidsrechters.”
Sponsoring?
“Wie immer, ein Problem.”
De enige Franse speler, Sébastien Berret, vertrok snel na de laatste gongslag. Hij wilde dezelfde avond weer in Parijs zijn. Naar de einduitslag was hij niet nieuwsgierig. “Riichi does not like me”, zei hij cryptisch. Seb werd 37e, met een puntentotaal van minus 38.500.