Sjef Strik, deelnemer aan het Open Europees Mahjong Kampioenschap 2009 in Baden, Oostenrijk, houdt voor MahjongNews een dagboek bij van zijn ervaringen tijdens het toernooi. Vandaag aflevering 6: hoe hij de hitte overleefde, en met de schrik vrijkwam toen een Italiaanse tegenstander de scheidsrechter riep. Hij heeft zijn doel opnieuw bijgesteld, maar geniet met volle teugen.

Wat me van deze tweede dag van het OEMC 2009 in Baden vooral zal bijblijven, is niet de hitte waarin we moeten spelen of dat ik niet zo goed scoor als ik van tevoren had verwacht. Ik ben vooral onder de indruk van de manier waarop de Oostenrijkers alles hebben georganiseerd.
Gisteren zei ik al dat ze, na de tegenvaller van het wegblijven van tien Chinezen, prima nieuwe speelschema’s hebben gemaakt, waarin je onder meer weinig landgenoten tegenkomt. Belangrijk, want je komt in de eerste plaats om te spelen tegen buitenlanders, en dan het liefst tegen Japanners en Chinezen. De paardenrennen donderdag waren ook leuk.
Maar vandaag viel me pas goed op hoezeer alles  verzorgd is. In de pauzes is er niet alleen koffie, maar ook taart erbij. Bij een andere pauze was er fruit. De lunch was zonder meer uitstekend, met onder meer gebraden kip. Ik geniet met volle teugen! Wat dat betreft kan er gerust boven deze aflevering uit mijn dagboek staan: ‘Een gezellig, zeer goed georganiseerd toernooi.’
Gisteren was het bloedheet in de zaal en ik zag erg op tegen de vier ronden van twee uur die er vandaag te gaan waren. Maar het leek wel ietsje minder erg dan gisteren. Ik hoorde wel overal om me heen puffen, kreunen en hijgen en iedereen was met blaadjes aan het wapperen - ik zag zelfs iemand met een Chinese waaier - dus het heeft wel de nodige impact op het spel gehad. Of dat bij mij ook zo was, vind ik moeilijk te zeggen. Wel chowde ik een keer een Karakter 2, terwijl ik al toen een Karakter 1 en een Karakter 2 buiten had gelegd. Luca Gavelli, een van mijn tegenstanders aan die tafel, merkte dat op. Tina Christensen, onze scheidsrechter, werd erbij geroepen. Maar zij gaf Luca een waarschuwing, voor passing information: het ‘doorgeven van informatie'. Toen ik vroeg wat ik nu moest doen, zei Tina dat ik gewoon kon doorspelen. Dus ik kwam met de schrik vrij. Nu had die Italiaan geen klagen, want hij won die tafel met de nodige self-picks, en ik eindigde met 0 punten onderaan.
Het was wel balen toen ik tegen Bo Lang speelde, die trouwens nu op 1 staat in het algemeen klassement. Twee spelers stonden op -33, ik op -35. Bo stond dus 101 positief. Net toen ik dacht te gaan winnen, ging de laatste gong… Dus ik eindigde op 0 punten.
Gelukkig heb ik wel mijn laatste tafel gewonnen, dus dat waren 4 tafelpunten erbij. Maar ‘s morgens had ik het niet zo best gedaan: een keer 0 punten en een keer 1 punt. Samen met mijn 4 punten van gisteren zit ik nu dus op 9 punten. Dat betekent dat ik op de 95e plaats sta in het individuele klassement. Ik had gehoopt op de top tien, en minstens het linker-rijtje. Gisteren hoopte ik nog gemiddeld 2 punten per tafel te kunnen pakken. Ik heb nu mijn doel opnieuw bijgesteld: ik wil 10 punten halen.

Regels

Ik was ook een beetje beducht voor een erg rigide handhaving van de regels. Maar ik moet zeggen: ook dat valt me erg mee. Ik hoorde dat een van de Hollanders had geprotesteerd toen iemand bij het trekken van de winnende steen ‘selfpick!’ riep in plaats van ‘hu’. Maar even later speelde ik tegen hem, en een van de spelers aan tafel - toevallig waren zij de enige Nederlanders tegen wie ik speel - keek hem waarschuwend aan en zei: ‘Dat gaan we hier niet doen, hè?’ Het werd een heel gezellige ronde, geen verkeerd woord gevallen.

Over het algemeen is er een erg hartelijke sfeer. Je ziet ook veel mensen van verschillende landen met elkaar praten. Ik heb zin in zaterdag!