|
Eindelijk zal hij erbij zijn op een internationaal kampioenschap. Sjef Strik, een van de initiatiefnemers tot het eerste Europees mahjongkampioenschap (Nijmegen, 2005), vertrekt binnenkort naar Baden bij Wenen om mee te doen aan het derde OEMC. Voor Mahjong News houdt hij een dagboek bij van zijn OEMC-avonturen, en de aanloop daartoe. Vandaag deel 2: mijn trainingsprogramma.
 Het is nog maar een goede week en dan zit ik in Baden voor mijn eerste OEMC. Ik heb intussen een heel trainingsprogramma achter de rug. Vanaf januari speel ik twee à drie keer gemiddeld per maand met drie leden van de Gouden Draak: Conny en Chris Scheffler (bij sommigen beter bekend als ‘dragonone’ en ‘dragontwo’ op MahjongTime.Com) en Martin Rep. De eerste twee gaan ook mee naar Baden; Martin had zich niet ingeschreven voor kwalificatie.
Ik ken de spelregels van MCR op m’n duimpje, maar ik heb daarnaast zo veel mogelijk ervaring nodig. Wat is de beste hand om voor te gaan, vergeet ik geen punten te tellen als ik uitga, en is het verstandig om te pungen of niet (to pung or not to pung, that’s the question).
Conny, Chris en Martin hebben ook veel meer officiële MERS-toernooien achter de rug dan ik, dus zij wijzen me er af en toe op dat sommige dingen niet zijn toegestaan. Zoals tijdens het spel je stenen plat voor je neerleggen, langer dan 3 seconden nadenken, vervangende stenen voor je bloemen pakken als je nog niet aan de beurt bent, etc etc. Ik vind sommige dingen wel erg overdreven, bv. als je je vergist en niet "Hu" roept maar bv. Ron. De Japanners doen niet anders, ook niet bij MCR (ben benieuwd hoe dat straks beoordeeld gaat worden in Baden).
Een heel goede oefening was het jaarlijkse tuintoernooi dat Chris en Conny twee weken gelden organiseerden. Voor het vierde achtereenvolgende jaar waren twaalf man bij hen in de achtertuin aanwezig. De hele dag lekker mahjongen in de zon en nog lekker eten erbij ook. Ik eindigde op de zevende plaats, met negen tafelpunten: ik was drie keer derde, één keer tweede en ik won één tafel. Dat laatste was tegen Martin, die ik net drie punten voorbleef! Daarna speelde ik nog een keer met Martin en het zag ernaar uit dat ik weer zou winnen, maar hij won de laatste pot en daarmee de tafel.
Aan de laatste tafel had ik nog een plaats in de topdrie kunnen veroveren, maar Betsie won, onder meer dankzij een Upper Four, gecombineerd met Mixed Shifted Pungs, Single Wait en een Self Pick. Ik had een pung Groene Draken op tafel, en twee paren van de andere draken nog in mijn hand…
Maar het was een gezellig en leerzaam toernooi. Nogmaals dank, Chris en Conny. De volgende keer meer over het Nijmegen Team en mijn voorgenomen reis naar Oostenrijk.
|
