De brief van Hans van der Poel
Amsterdam, 12 januari 2010
Beste bestuursleden van de Nederlandse Mahjong Bond,
Afgelopen zaterdag, de toernooidag van de Kongrovers, laat zich voor mij het beste typeren als de dag van de ‘Aha-Erlebnisse’. Hij roept ontegenzeggelijk herinneringen op aan een dag in het najaar van 2007 door de opmerkelijke overeenkomsten met die toernooidag om het Nederlands kampioenschap NTS in Rotterdam.
Op beide dagen voor mij persoonlijk sportief succes gepaard aan een domper na afloop van de prijsuitreiking van een leuk toernooi. Aan het eind van die dag in 2007 ontstond een heftige woordenwisseling tussen leden van mijn mahjongclub de Groene Draak van Hilversum en toenmalige leden van het bestuur van de Nederlandse Mahjong Bond.
Dit was de opmaat voor een heftige mailwisseling met grote verschillen van inzicht en mening, waarin ik als tegenstander van de nieuwe beleidsvoornemens van de bond een zeer actieve rol heb gespeeld. Afgelopen zaterdag bleek – mij persoonlijk overigens pas na afloop van het toernooi in welke mate - dat de discussie wonden heeft geslagen, die bij een aanzienlijk aantal leden van de bond nog niet geheeld zijn.
Ik keerde na ruim een jaar, na mijn vorige deelname aan het laatste toernooi van de Gouden Draak van Nijmegen in november 2008, goedgemutst terug in het toernooicircuit. De sfeer die ik aantrof, verschilde naar mijn waarneming niet van die voor oktober 2007 en evenmin van die in het jaar na oktober 2007, waarin ik nog regelmatig op toernooien heb meegespeeld.
Achteraf – te beginnen met een kwartiertje na de prijsuitreiking – is mij pas ten volle duidelijk geworden hoezeer mijn terugkeer de gemoederen heeft beroerd. Afgezien van hier en daar een stekelige of plagerige opmerking tijdens het toernooi is er tegen mij persoonlijk niets gezegd, maar ik heb inmiddels gehoord dat enkele andere betrokkenen des te meer zijn benaderd en bekritiseerd.
Het spijt me te horen dat kritiek op die manier is geuit en had graag gezien dat ‘men’ mij persoonlijk direct had benaderd.
Ik had niet verwacht dat mijn hernieuwde aanmelding en deelname dergelijke reacties zouden oproepen, aangezien dat in 2008 ook niet het geval is geweest. Ik betreur dat, evenals de scheiding van de geesten, die in de mahjongwereld in 2007 heeft plaatsgevonden.
Voorzover het mijn eigen rol daarin betreft, sta ik nog steeds achter de inhoudelijke argumenten tegen de weg die de bond sinds 2007 is ingeslagen, maar een overgrote meerderheid van mahjongspelend Nederland denkt daar anders over en dat is een simpel vaststaand gegeven, waarbij ik me heb neergelegd.
Achteraf gezien had ik mijn betogen van 2007 graag in diplomatiekere bewoordingen geformuleerd gezien, maar gedane zaken nemen geen keer en ook mijn emoties liepen destijds hoog op. Ik wil bij deze graag mijn spijt betuigen aan de leden van het bestuur, eerst en vooral aan de voorzitter, van de mahjongbond én aan eenieder die zich door mijn woorden geraakt en/of beschadigd voelt. Ik wil deze gelegenheid graag gebruiken om mijn excuses aan te bieden voor de veel te harde, soms beledigende, woorden, die ik in mijn kritiek destijds heb gespuid.
Ik had dit graag al tijdens het Kongrovers Toernooi gedaan, als mijn tijdens de dag al duidelijk was geworden welke gevoelens nog speelden, maar zoals ik reeds vermeldde, dit drong pas in het laatste kwartier van mijn aanwezigheid tot mij door en pas de dagen daarna in volle omvang.
Ik spreek bij deze de hoop uit dat deze verklaring mijnerzijds een aanzet zal vormen tot het verzachten en helen van de destijds geslagen wonden bij leden én oud-leden van de bond en tot het herstel van de eenheid binnen de Nederlandse Mahjonggemeenschap.
Daarnaast spreek ik de wens uit tot vele gezamenlijke deelnames aan mooie toernooien in binnen- en buitenland in dit – pas begonnnen – nieuwe decennium.
Met vriendelijke groet en tot nadere toelichting en gedachtenwisseling bereid,
Hans van der Poel
overigens petje af voor de erkenning destijds te geemotioneerd te hebben gereageerd.