Gerelateerd
| Mahjong op de campingtafel |
 |
 |
 |
| Geschreven door Martin Rep |
| woensdag 13 juni 2007 23:18 |
 Thuis bezeten van het spel maar op vakantie geen moment besteden aan mahjong? Onmogelijk! Steeds meer mahjongspelers pakken hun spel in de koffer. Richard van Gessel, voorzitter van Hongkongmahjongclub Fu-Hing uit Varsseveld, zal nooit vergeten een mahjongspel in de koffer te stoppen als hij en zijn vrouw Lydia op vakantie gaan. Je kunt maar nooit weten. Jaren geleden immers hadden Lydia en hij immers ook al met vrienden in een pension gezeten om de tijdens mahjongavonden opgespaarde pot te verteren. “We zaten daar in de gezamenlijke ruimte te spelen en dat trok altijd bekijks.” Maar tot mahjongwedstrijden op hun Oostenrijkse en Duitse bestemmingen is het nog niet gekomen. “Wel hebben we een paar keer met kinderen ‘Vijf op een rij’ gespeeld. Met mahjongstenen, zodat ze die een beetje leren kennen. Je hoopt dan maar dat ze later die stenen nog eens tegenkomen en dan zullen denken: ‘Hé, dat spel ken ik van vroeger, dat wil ik wel weer eens proberen.’ Natuurlijk kwamen daar wel steeds mensen bij staan kijken, maar om nou mahjong uit te gaan leggen in het Duits…”. RugzakSpeel je mahjong tijdens je vakantie? We legden de vraag voor aan een aantal leden van de mahjongbond. Er kwamen wisselende reacties. Sommigen vinden het maar lastig om een set mee te sjouwen. (Sjoerd Krol: “Die dingen wegen meestal nogal wat en zijn ook niet praktisch om in een rugzak te proppen. Dan moet je nog personen vinden die het kunnen.”) Zeger de Jong van de Rotterdamse club ENMV laat weten mahjong op vakantie een leuk idee te vinden, “maar helaas ben ik de afgelopen jaren zonder mahjong op vakantie geweest”. Yvonne van der Heiden (van de Kongrovers uit Amsterdam) trekt het liefst naar bestemmingen aan de andere kant van de aardbol, maar stopt geen spel in haar reiskoffer. Nanny Verheijen van mahjongclub de Vier Winden uit Loon op Zand laat weten niet zo veel vrije dagen te hebben. “Meestal trekken we dan wat rond en doen we hooguit 's avonds een spelletje scrabble…” Alleen als ze met vrienden een weekendje op pad gaan, gaat het mahjongspel altijd mee, maar helaas vinden maar drie van de vier het een leuk spel, dus meestal komen we toch weer bij een of ander kaartspel terecht.Nanny: “Onlangs waren we met tien personen op pad. In verband met het slechte weer hebben we veel aan de speltafels gezeten. Door domme pech was er slechts één mahjongspel meegegaan, terwijl er juist ook onder de jongelui voldoende enthousiasme voor mahjong is.” Zij moesten zich behelpen met ‘Kolonisten van Catan’; ook leuk, volgens Nanny. Sjef Strik van de Gouden Draak (Nijmegen) zal, waar hij ook komt, niet nalaten de plaatselijke China-towns door te zwerven op zoek naar spellen of andere mahjongattributen, maar tot spelen komt het niet, ook al aangezien zijn Karen niet zo’n fanatieke speler is. Cor Hoogland, speler bij Fu-Hing, laat vanuit Tolkamer weten dat zijn mahjongpassie nog betrekkelijk nieuw is, dus dat hij nog geen mooie verhalen heeft. Lars Peters en Elsbeth Heijna nemen alleen een set mee als ze met vrienden op vakantie gaan van wie ze weten dat die het ook spelen. VrijgezellenJoos Bijl ging jaren niet met vakantie, tot ze besloot vorig jaar mee te gaan met een groepje spelers van haar mahjongclub de Drie Seizoenen uit Almere. Een van hen, Joke Driehuis, was huiswacht bij een NIVON-huis in Allards Oog in Drenthe. Met z’n achten op pad en tot diep in de nacht mahjongen.Het was een groot succes. Zo groot zelfs, dat het gezamenlijke weekeinde dit jaar herhaald werd. Nu zelfs met nog meer spelers dan de vorige keer: twaalf in plaats van acht. “Allemaal vrijgezellen”, lacht Joos. En Joke gaat weer mee, maar nu niet als NIVON-wacht, dus ze heeft de handen helemaal vrij om te spelen. “Verder heb ik geen mahjongervaringen op vakantie. O ja, toch: een paar jaar geleden was ik met een reisgezelschap naar Spanje. En wie zag ik daar op een terrasje met z’n tweeën mahjong spelen? Jan en Linda Thomassetti. Ze vroegen natuurlijk meteen of ik mee wilde spelen, maar helaas moest ik net weg voor het diner.” Jan Thomassetti vanuit het Vlaamse Mechelen bevestigt het verhaal. “We gingen met de autocar naar Spanje en ook al is de doos nogal zwaar, ik pakte natuurlijk de mahjongkaarten in. Je weet immers nooit of je op de bestemming verwoede mahjongers tegenkomt. “In Spanje was het weer niet best en op het terras een lekkere pousse-cafe drinken was er niet zoveel bij. Toch lukte het ons en zie, de eerste dag dat we de kans zagen een spelletje te spelen, komt er bekend volk ons gedag zeggen. Joos Bijl is op vakantie met een groep, ook met de bus in ons hotel. Ze herkent ons dadelijk dankzij de mahjongkaarten, komt gedag zeggen en ondanks aandringen kunnen we haar toch niet overhalen om een spelletje mee te spelen. Maar een leuke babbel zit er wel in en de hele vakantie zien elkaar op vele plaatsen weer. Leuke avonden waren dat, maar mahjong was er niet meer bij. Tot vreugde van Linda… Dan was het voor Jan beter het jaar ervoor in Italië, waar hij een afspraakje regelde met Marco Milandri en Marco Mordenti. “We kenden hen toen nog niet doch via Martin Rep hebben we contact genomen per mail. Samen hebben we de eerste keer de Chinese Official rules gespeeld in ons hotel in Cesenatico aan de Adriatische kust, als voorbereiding op het OEMC in Nijmegen. Wat een heerlijke ervaring was dat, zij kenden bijna geen Engels, wij geen Italiaans, maar samen mahjongen lukte best en zonder problemen. Zo zie je dat mahjong de mensen dichter bij elkaar kan brengen dan een taal kan doen.” TeleurstellingRika Strik kreeg afgelopen jaar als dank voor haar medewerking aan het Europees kampioenschap in Nijmegen een herdenkingspel. Ze nam het vol verwachting mee op haar vakantie naar het eilandje Gozo in de Middellandse Zee. “Kon ik mooi het spel uitleggen aan mijn vriend.” Het werd een kleine teleurstelling: “Helaas was de vakantietafel té smal, ik geen idee meer had hoe er geteld en gespeeld moest worden, zodat alles maar weer snel in de doos verdween. We hebben er gelukkig om kunnen lachen.” Inmiddels heeft Rika de internationale regels onder de knie gekregen.Nee, dan Dewi Satriasaputra van mahjongclub de Oase in IJsselstein. Spelers van de Oase gaan al jaren gezamenlijk op vakantie in een van de parken van Landal, elk jaar op een andere locatie. Dewi: “Wij huren dan twee bungalows en huren ook twee bussen om ons heen en terug te brengen. We nemen natuurlijk een paar mahjongspellen en spelen de hele dag en avond. Sommigen kunnen dan hun ogen niet meer open houden. En maar koffie drinken om wakker te kunnen blijven!” Voor Martin Rep van de Gouden Draak is een vakantie zonder mahjong ondenkbaar. Als Dicky en hij het eens zijn over de reisbestemming, slaat Martin aan het e-mailen met zijn buitenlandse netwerk, in de hoop op een of meer ontmoetingen onderweg. Martin: “Zo hebben we gespeeld in Schotland, Italië, Portugal, Oostenrijk en Denemarken. Maar de allerleukste ervaring was toen we door een hutong zwierven in Beijing. Er was daar een groepje aan het spelen. Wij gingen erbij staan en druk commentaar geven. Nou, zeiden die Chinezen op een gegeven moment, kom dan maar eens meespelen als je het zo goed kunt. Tenminste, ik denk dat ze zoiets zeiden, want ik mocht aanschuiven. Zo hebben Dicky en ik een paar potjes gespeeld. Vooral als we ‘pung’ riepen, gierden ze het uit van het lachen. Helaas konden we niet van hen winnen.” Het Wilde WestenIn 1978 kreeg Jelte Rep een voorschot op zijn eerste boek en kon het gezin voor het eerst een grote reis maken: per camper drie weken door Amerika. Dat deden ze samen met hun vrienden Olga en Bram van Erkel en hun twee kinderen. Die waren toen nog zo klein dat ze voordelig konden vliegen.Probleem was natuurlijk wel: wat neem je mee op een vakantie van drie weken. Twintig kilo bagage per man is niet veel voor zo’n lange reis. Dat werd dus wikken en wegen. Jelte: “Maar één ding stond vast: het zware mahjongspel en de stokken gingen in ieder geval mee. Want we waren al behoorlijk verslaafd aan het spel en we hadden flinke achterstand in te halen. Voor de opnames van de KRO jeugdserie ‘Duel in de diepte’ hadden de Van Erkels drie maanden op Bonaire gezeten en al die tijd hadden we geen mahjong met elkaar kunnen spelen.” De Reppen en Van Erkels speelden nog volgens de ‘vaak bizarre regels’ uit het gele boekje, dat we bij Eberhard in Amsterdam hadden gekocht. “De puntentelling ging ons boven onze pet en we volstonden met het opschrijven van onze scores.” Helemaal fout, meldden Olga en Bram vanuit Bonaire. Ze lieten een geluidsbandje meelopen terwijl ze mahjongden met leden van de crew. Zo hoorde de familie Rep via de geluidsboxen in Hilversum hoe de fiches heen en weer werden geschoven en de scores onderling werden verrekend. Weer wat geleerd. De mahjongstenen zijn niet voor niets mee gegaan. Zodra de kleintjes sliepen, kwamen de stenen en stokken tevoorschijn. In hotelkamers schoven ze zo stil mogelijk, om de kinderen niet wakker, te maken met meubilair, zodat ze met z’n vieren rond een tafel konden zitten. In de gitzwarte duisternis van Amerika’s Westen zochten ze met het spel onder de arm elkaars campers op om het volgende potje te spelen. En als ze de campers met veel moeite waterpas geparkeerd hadden tussen de rotsblokken van de Californische woestijn, vonden ze dat wel weer een partijtje mahjong hadden verdiend en kletterden de stenen, terwijl de eekhoorns over hun slippers huppelden. NIVON-huisJoos Bijl ging jaren niet met vakantie, tot ze besloot vorig jaar mee te gaan met een groepje spelers van mahjongclub de Drie Seizoenen uit Almere. Een van hen, Joke Driehuis, was huiswacht bij een NIVON-huis in Allards Oog in Drenthe. Met z’n achten op pad en tot diep in de nacht mahjongen. |
| Laatst aangepast op maandag 14 december 2009 22:29 |
