ROTTERDAM - Désirée Heemskerk van de Rotterdamse mahjongclub ENMV werd afgelopen weekeinde bijna ongemerkt eindelijk Europees kampioen. Online - maar niettemin echt Europees kampioen.

Op het derde open Europees online-kampioenschap op de server van MahjongTime bleek zij de sterkste in een veld van tachtig deelnemers, ondanks een bijna rampzalige laatste tafel.

Verslag van de kersverse titelhoudster zelf:  'Wel vreemd dat je niet gelijk de trofee in handen hebt.'

Ik speel al heel wat jaren mahjong online bij MahjongTime, in het begin heel veel (1-10 potjes per dag) en de laatste jaren veel minder (1 a 2 potjes per week), maar nog nooit kwam het er van dat ik een online toernooi meedeed. Ik hoorde er veel verschillende geluiden over, sommigen doen iedere keer weer enthousiast mee en anderen doen niet meer mee omdat ze bijvoorbeeld het systeem niet vertrouwen of dat regelmatig hun internetverbinding eruit knalt. Dat laatste heb ik nauwelijks last van en dat eerste... tja, sommige mensen blijven computers altijd wantrouwen. Ongeveer een maand geleden bedacht ik dat het misschien toch wel eens leuk zou kunnen zijn en dan maar gelijk een OEMC, dat geeft toch net een extra tintje eraan.

Zo zat ik zaterdagavond om 18:00u startklaar. Mijn loopbriefje voor me met alle spelers die ik tegen zou komen en een glaasje drinken ernaast (geen peuken, want roken doe ik sinds april niet meer!). Dan spelen maar. In het begin nog net alsof je gewoon een potje speelt, maar ja, dat duurt meestal niet 1,5 uur.

De eerste ronde ging niet best en ging ook zeer traag, sommigen hadden na meer dan een uur nog niet door dat het geen autopass was. Ik haalde met moeite 1 punt. Ach, dacht ik leuk zo'n toernooi, maar winnen kan ik inmiddels niet meer. De tweede ronde ging gelukkig wat vlotter en ook mijn stenen waren mooier. Nog steeds niet heel eenvoudig haalde ik toch de 4 punten, wat vooralsnog een 17e plaats tot gevolg had. Dat kan dus snel veranderen, bedacht ik, opvallend vond ik vooral dat niemand nog 8 punten had gehaald. Iets wat ik op een IRL (In Real Life) toernooi nog nooit heb meegemaakt volgens mij.

De laatste ronde zaterdagavond speelde ik tegen voor mij goede bekende Credmo (Chris Redmond) en wat ik nog niet eerder had gezien een bot, omdat Calberg91 niet kwam opdagen. (Een 'bot' is een spelrobot, die voor een menselijke speler invalt - red.) Spelen tegen een bot vind ik altijd minder leuk, oké het voordeel is dat de bot geen mahjong kan maken, maar hij speelt veelal hetzelfde pungspel. Maar ach, het gaat wel snel en daardoor haalden we in deze ronde zelfs 11 potjes. Het was een spannende ronde, het ging vooral tussen Credmo en mij en dit keer was ik de gelukkige en haalde wederom 4 punten. Nu dus 9 punten en een 6e plaats... Amper klaar met het toernooi voor deze eerste dag, werd ik direct weer uitgenodigd om een potje te spelen, onder andere door Credmo.... pfff, ik had het gehad na 5 uur achter de pc.

Zondag

Zondag begon ik vol goede moed, een 6e plaats - dat biedt ruimte voor verbetering. Dit keer had ik een heerlijke Spaanse koffie naast me staan (koffie met cognac en 43). De eerste ronde ging wederom heel traag, ik kreeg wel mooie stenen, alles lukte en werd vrij simpel 1e aan tafel. Oeps dan sta je ineens tweede, achter Derai (Paula Pereire Gomes).

Tot dan toe had ik steeds alleen gezeten tijdens het mahjong. Een tweede plaats vond ik toch de moeite om met iemand te delen, dus maar even mijn ouders gebeld. In de loop van de 5e ronde kwam mijn vriend mij gezelschap houden. Na bijna drie jaar is hij nog niet echt ingewijd in het mahjong, maar door de spanning die blijkbaar van me afstraalde begon hij het zowaar ook leuk te vinden, leek het wel.

Die ronde ging geweldig, nog beter dan de voorgaande ronde, werkelijk alles lukte en ik kreeg prachtige stenen. Dat wil zeggen dat ik niet zozeer grote mahjongs maakte, maar vooral veel kleinere waaronder een selfpick. (Sommigen klagen over het grote aantal selfpicks, maar ik moet zeggen dat ik er eerder dit toernooi opvallend weinig tegengekomen ben.

Ja en toen stond ik eerste... pfff... In de pauze nog maar snel een Spaanse koffie gemaakt.

De laatste ronde was superspannend, zweet stond in mijn handen. Ik had mijn moeder inmiddels gevraagd om af en toe te kijken bij de concurrentie (Paula en Ton) en me door te geven via de chat hoe ze ervoor stonden. Lachen was er even niet bij, zoals meestal als ik geconcentreerd zit te spelen. Het verschil is echter dat je IRL niet mag tonen hoe je ervoor staat en hier kan je gewoon vrijuit schelden op je stenen enzo, niemand die het merkt.

Ik kreeg echt bar slechte stenen, diverse keren wachtend maar steeds maar met één kans. De laatste pot begon 20 minuten voor het eind en ging zeer traag, ik stond derde met 2 punten verschil met de vierde plaats. Ik had wederom een vreselijke hand, kon er niets van maken, moest zelfs erg opletten dat ik niet te gevaarlijke stenen weg ging gooien. Mijn concurrenten, Paula en Ton, stonden iets van 2e en 3e aan hun tafel geloof ik. De muur ging bijna tot het einde op, nog 1 minuut te gaan, ik ben nog steeds niet wachtend... mijn buurvrouw gooit weg... nummer vier zegt 'mahjong'. Aaarghh!!! gilde ik, droom vervlogen, 0 punten is echt te weinig.

Beetje verdrietig kijk ik mijn vriend aan die al die tijd naast me geboeid mee heeft zitten kijken. Hij troost me. Ik bedank zoals in alle rondes mijn tegenstanders voor het spel, feliciteer de winnaar en tafel als de pot zo goed als afgelopen is. Doinggggg afgelopen.

Balend zit ik nog wat voor mijn pc, open het andere tabblad met de tussenstand, toch wel benieuwd hoe hoog ik dan alsnog geëindigd ben, click op refresh..... YESSS!!! Ik vlieg mijn vriend om zijn hals en dans een vreugdedansje. Zo verrast met de winst van een toernooi ben ik volgens mij nog nooit geweest. Ik belde mijn moeder (die normaal om 23:00u al lang en breed slaapt) en vierde ook met haar en met mijn vader een feestje over de telefoon. Daarna zag ik de vele chatberichtjes die ik kreeg. Ik was dolgelukkig... Europees kampioen... Liever IRL, maar dit is toch ook wel leuk hoor, al is het verschil met een nationaal kampioenschap online niet echt groot. Maar toevallig mag ik me dit jaar wel ergens Europees kampioen in noemen...

Wel vreemd dat je niet gelijk de trofee in handen hebt en niet gelijk iedereen ziet, beetje saai eigenlijk wel. Ingrid zong me op de chat toe, maar ook dat klinkt IRL toch leuker... Rotterdam.. Rotterdam... Rotterdam...

Verslag van het OEMC Online 2009 

Uitslag van het toernooi