UTRECHT - De komende weken zijn beslissend voor een belangrijk voorstel van het bestuur van de Nederlandse Mahjong Bond: hoe kijken de leden aan tegen de splitsing tussen recreatieve en competitiespelers? Vóór 15 januari moeten de besturen van de mahjongclubs uitsluitsel geven over de vraag wie van hun leden voor de ene dan wel de andere categorie gaat kiezen.

Of de splitsing van beide soorten lidmaatschap echt gaat gebeuren, wordt trouwens pas op 6 februari beslist tijdens de algemene ledenvergadering van de mahjongbond in IJsselstein. Wel zijn de meeste clubbesturen eerder, tijdens een informatieve vergadering met het bondsbestuur, met het voorstel akkoord gegaan.

Kort gezegd komt het plan van de mahjongbond hierop neer:

    -    leden kunnen ervoor kiezen of zij recreatieve dan wel competitiespeler worden

    -    recreatieve spelers gaan 17,50 euro lidmaatschap per jaar betalen, competitiespelers 35 euro. Momenteel is er maar één soort lidmaatschap, dat 12,50 euro per jaar kost.

    -    competitiespelers kunnen meedoen aan kwalificatietoernooien voor Europese of wereldkampioenschappen en aan trainingsessies. Bovendien, aldus de mahjongbond, genieten zij faciliteiten als scheidsrechters en het gebruik van mahjongspellen. Deze laatste komen overigens ook de recreatieve spelers ten goede, want zij mogen meedoen aan dezelfde toernooien als competitiespelers.

Faciliteiten

De competitiespelers krijgen andere faciliteiten: nieuwe spellen zonder cijfers, recht op kwalificatie voor OEMC en WMC, tijdens toernooien een scheidsrechter; ze kunnen zelf gecertificeerd scheidsrechter worden, er komen workshops voor spelers, ze kunnen substantiëler prijzen winnen, et cetera.

Recreanten krijgen niet per definitie slechter materiaal, maar er is wel verschil. Zo worden de huidige spellen van de bond, die aan vervanging toe zijn, voor de recreanten gebruikt en niet de nieuwe.

Impuls

Als het plan wordt aangenomen, krijgt de Nederlandse Mahjong Bond een belangrijke financiële impuls. Voorzitter Robert Rijnders wijst erop dat bestuurders bijvoorbeeld nauwelijks kosten declareren omdat er toch geen geld is. Maar, zegt hij, het gaat er niet om de portemonnee van de bestuurders te spekken. “We zouden bijvoorbeeld graag eigen mahjongdagen organiseren in plaats van mee te liften op een spellenbeurs, wat leuk is maar niks oplevert, en landelijk meer organiseren, zoals er al uitwisselingstoernooien zijn.”

Het is mogelijk alle kosten gelijk te verdelen over alle leden via één contributiebedrag. Maar het bestuur vindt het logischer een duidelijk onderscheid tussen recreanten en competitiespelers. “Dat gebeurt ook bij andere sporten.”

Robert Rijnders: “Het systeem wordt om verschillende redenen ingevoerd, maar een belangrijke reden is financiële armslag. Met meer financiële draagkracht kan er op een aantal punten professioneler  worden geopereerd.” De rooskleurig uitziende begrotingen en jaarresultaten geven volgens hem een vertekend beeld.

Ranglijst

Met het voorstel wil het bondsbestuur ook bereiken dat de gezelligheidspelers zich beter thuisvoelen op toernooien waar voor andere spelers zaken als kwalificatie of een hoge positie op een ranglijst op het spel staan. Recreanten vinden dan vaak dat met het mes op  tafel wordt gespeeld en ergeren zich eraan dat niemand hun erop wijst dat zij een paar punten over het hoofd zien als er geteld wordt. Aparte kwalificatietoernooien bestaan trouwens niet meer: elk toernooi kan gebruikt worden als kwalificatietoernooi, dus tijdens elk toernooi kan het mes op tafel liggen.

Hoe tijdens een toernooi de splitsing tussen beide sectoren praktisch wordt geregeld, heeft het bestuur nog niet duidelijk gemaakt. Er kan bijvoorbeeld een probleem komen als zich voor een toernooi een zodanig aantal recreanten meldt dat het onvermijdelijk wordt dat zij ook competitiespelers zullen ontmoeten, bijvoorbeeld als de verhouding 18 - 18 is, of 67 tegen 13.

Voorzitter Robert Rijnders wijst erop dat het probleem om viertallen te krijgen altijd een probleem is voor organisatoren van mahjongtoernooien. Maar hij geeft toe dat het niet is uit te sluiten dat beide groepen incidenteel gemengd worden.

Kosten

Dat de kosten van het lidmaatschap voor competitiespelers aanzienlijk hoger zijn voor recreanten dan voor competitiespelers vindt het bestuur niet zo bezwaarlijk. Deze kosten vallen immers in het niet bij kosten die men toch al maakt voor toernooien in het buitenland, zoals reis- en verblijfskosten.

Gezelligheidsspelers houden het recht aan buitenlandse toernooien mee te doen, maar allen de competitiespeler zal vermeld worden op de ranglijsten van de Europese mahjongbond. Met andere woorden, zo zegt Robert Rijnders:  je krijgt alleen dan een EMA-nummer (registratienummer bij de Europese mahjongbond) indien je competitiespeler bent.

Als eisen die aan een competitiespeler gesteld worden, noemt het bestuur dat deze ‘snel moet kunnen spelen en zelf zijn punten moet kunnen tellen’. Volgens het bondsbestuur kunnen recreanten promoveren tot competitiespelers. Een speler bepaalt in principe zelf in welke categorie hij wil spelen, maar de bond houdt wel toezicht, aldus voorzitter Rijnders. Indien blijkt dat iemand niet mee kan komen in de competitiesfeer, zal hij daar op aangesproken worden.

Wereldkampioenschap

Hij ontkent dat de contributieverhoging een gevolg is van de hoge kosten voor de organisatie van het wereldkampioenschap 2010, dat door Nederland wordt georganiseerd. ‘Dat WMC2010 wordt door de spelers zelf betaald’, aldus Rijnders. ‘Dat het moeilijk zou zijn om er sponsors voor te vinden, wisten we van tevoren en daar is van meet af aan rekening mee gehouden.’